Πιο κοντα

Πάγωσε ο κόσμος ξαφνικά.
Λένε, πως όλα γίνονται για κάποιο λόγο.
Ήταν ένα μάθημα, μια αναπάντεχη εμπειρία ζωής, να προσπαθήσουμε να ζήσουμε απλά.
Να μάθουμε να λέμε καλημέρα.
Να χαμογελάμε που έχουμε γείτονες και βγαίνουν στα μπαλκόνια τους τα απογεύματα, χαρίζοντάς μας έμπνευση με τα γέλια και τον ελληνικό καφές τους.
Μάθαμε να περπατάμε. Να κοιτάμε ψηλά και να χαζεύουμε τον ήλιο.
Μάθαμε να αγαπιόμαστε.
Να μην βιαζόμαστε. Να εκτιμάμε τον ελεύθερο χρόνο και τα ήσυχα βράδια.
Μάθαμε να προσέχουμε ο ένας τον άλλον και καταλάβαμε πόσο πολύτιμες είναι οι στιγμές με τους αγαπημένους μας.
Ζήσαμε τις πόλεις, σα να ήταν χωριά.
Ακούσαμε τζιτζίκια το μεσημέρι στο κέντρο της Αθήνας και όταν σουρούπωνε, νιώσαμε ευτυχισμένοι στην τοποθεσία «ΓΗ».
Καλό είναι να κοιτάμε κάθε φορά, την αισιόδοξη πλευρά των πραγμάτων.
Ήρθαμε κοντά, για να νικήσουμε κάτι «μακρινό».
Πιο κοντά, ο ένας στον άλλον.
Πιο κοντά και αγαπημένοι.